موضوع : اشعار

خدایا پیکرم آتش گرفته

دل غم پرورم آتش گرفته

 شهادت نامه را با خون نوشتم

 ولیکن دفترم آتش گرفته

 خودم دیدم کنار قتلگاهم

 که قلب مادرم آتش گرفته

 خودم دیدم کنار نهر علقم

 لب آب آورم آتش گرفته

 خودم دیدم که از تیر سه شعبه

 گلوی اصغرم آتش گرفته

 خودم دیدم سکینه داد می زند

 که عمه چادرم آتش گرفته

 الا ای خواهرم زینب کجایی

 لباس دخترم آتش گرفته

 ز هرم ناله هل من معینم

 صدایم، حنجرم آتش گرفته

موضوع : اشعار

از فــــراسوی ازل تا ابد ای حلـــــــــق بریده
مـــــــــی رود دایــــره در دایره پژواک صدایت

موضوع : مقالات

روزی امام حسن علیه السلام به امام حسین علیه السلام فرمود:« بعد از شهادت تو لعنت خدا بر بنی امیه فرود می آید و آسمان خون می بارد و همه چیز حتی وحوش صحراها و ماهیان دریاها بر تو گریه می کنند.»
امام باقر علیه السلام نیز فرموده است:« آدمیان و جنیان و مرغان و وحشیان بر حسین علیه السلام گریستند.»
و حضرت صادق علیه السلام نیز فرموده:« چون امام حسین علیه السلام به شهادت رسید، آسمان‌های هفتگانه و هر چه در آنهاست و آنچه میان آسمان و زمین است و آنچه در بهشت و جهنم است و آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی شود، همه بر او اشک ریختند.»

 منبع:

        منتهی الامال، ج 1، ص 835.

موضوع : مقالات

روز عاشورا هنگامی که حضرت سیدالشهداء مشاهده کرد که هفتاد و دو تن از یاران و اهل بیتش شهید شده‌اند عزم جهاد کرد. از این رو برای وداع با اهل بیتش به سوی خیمه زنان رفت و فرمود:« ای سکینه، ای فاطمه، ای زینب، ای ام کلثوم ، با همه‌ی شما وداع می‌کنم.»
سکینه فریاد برآورد:« پدرجان، تن به مرگ دادی؟»
فرمود:« چگونه تن به مرگ ندهد کسی که یاور و مددکاری ندارد؟»
سکینه گفت:« پس ما را به حرم جدمان، مدینه، باز گردان.»

امام فرمود:« اگر مرغ قطا را رها می کردند، می‌خوابید.»( کنایه از آن که این لشگر دست از من بر نمی‌دارد و نمی‌گذارد شما را از اینجا ببرم.)
صدای گریه‌ی زنان بلند شد. امام آنان را ساکت نمود و رو به ام الکلثوم فرمود:« ای خواهرم! به تو سفارش می کنم که خوددار باشی.»
آن گاه سکینه فریاد کنان به سوی امام آمد. امام که وی را بسیار دوست می داشت، او را به سینه چسباند و اشک از دیدگانش پاک نمود و اشعاری به این مضمون خواند:
« ای سکینه! بدان که گریه‌ی تو پس از شهادت من طولانی خواهد شد؛ مادامی که جان در تن من است، دل مرا با اشک حسرت خویش مسوزان. آن هنگام که کشته شوم، تو سزاوارتری که به سوگ من نشینی، ای برگزیده‌ی زنان.» 

  منابع:

      منتهی الامال، ج 1، ص 710.

           قصه کربلا، ص 360.

موضوع : تصاوير

موضوع : مقالات

در شب عاشورا ، نزدیک سحر، امام حسین علیه السلام به خوابی سبک فرو رفت. آن گاه بیدار شد و فرمود:« آیا می دانید هم اکنون در خواب چه دیدم؟»
اصحاب گفتند:« چه دیدید، ای پسر رسول خدا؟»
فرمود:« سگانی را دیدم که به من حمله می کردند تا مرا پاره پاره کنند. میان آنها سگی دورنگ بود که از دیگر سگان وحشیانه تر حمله می کرد. گمان می کنم کسی که مرا خواهد کشت مردی ابرص باشد.»

آن گاه فرمود:« پس از این بود که جدم رسول خدا را دیدم که تعدادی از اصحاب و یارانش با او بودند. پیامبر به من فرمود:« فرزندم تو شهید آل محمد هستی و اهل آسمان‌ها و کروبیان عالم بالا از مژده آمدنت شادی می کنند. امشب به هنگام افطار نزد من خواهی بود. شتاب کن و کار را به تأخیر میانداز. این فرشته ای است که از آسمان فرود آمده است تا خون تو را در شیشه ای سبز رنگ قرار دهد.»
یاران من! این خواب گویای آن است که اَجَل نزدیک است و بی تردید هنگام کوچ از این جهان فانی فرا رسیده است.»

منبع:

   بحارالانوار، ج 45، ص 3.

موضوع : مقالات

از خاندان حسین علیه السلام در کربلا هفده تن شهید شدند:

1- عباس
2- عبدالله بن علی بن ابی طالب
3- جعفر بن علی بن ابیطالب
4- عثمان بن علی بن ابیطالب
این چهار تن پسران حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام بودند و مادرشان ام البنین بود.
5- عبدالله بن علی بن ابی طالب
6- ابوبک
این دو از فرزندان امیرالمؤمنین علیه السلام بودند و مادرشان لیلی دختر مسعود ثقفی بود.
7- علی اکبر
8- عبدالله از فرزندان حسین بن علی علیه السلام
9- قاسم بن حسن
10- ابوبکر بن حسن
11- عبدالله بن حسن بن علی علیه السلام
12- محمد بن عبدالله بن جعفر
13- عون بن عبدالله بن جعفر 
این دو پسران عبدالله بن جعفر ابیطالب بودند.
14- عبدالله بن عقیل
15- جعفر بن عقیل
16- عبدالرحمن بن عقیل
این سه از فرزندان عقیل بن ابیطالب بودند.
17- محمد بن ابی سعید بن عقیل

این هفده تن از بنی هاشم بودند که همگی در پایین پای حسین علیه السلام دفن شده‌اند. اجساد مطهر آنان دسته‌جمعی در گودالی دفن شده است، جز پیکر مطهر عباس بن علی علیه السلام که او را در همان جا که کشته شده بود سر راه غاضریه دفن کردند که اکنون بارگاه مجزا دارد.
برای قبرهای برادران و خاندانش که نام برده شد هیچ نشانه‌ای نیست جز این که زیارت‌کنندگان از پیش قبر حسین علیه السلام آنان را زیارت می کنند و به زمینی که پایین پای امام است اشاره می کنند و بر آنان سلام می فرستند.
اصحاب و یاران حسین علیه السلام نیز در اطراف امام دفن شدند ولی جای قبرهای آنها چندان روشن نیست.

  منبع:

     ارشاد مفید، ج 2، ص 130.

موضوع : مقالات

امام حسین علیه السلام بعد از ظهر عاشورا پس از شهادت همه یارانش، در مقابل سپاه دشمن ایستاد و با صدای بلند ندا کرد:
آیا کسی هست تا به کمک ویاری ما برخیرد؟
آیا کسی هست تا از حرم رسول خدا دفاع نماید؟
آیا کسی هست تا به فریاد خواهی ما برسد؟

ولی این استغاثه در دل دشمن اثری نگذاشت،از این رو نگاهی به اجساد مطهر یارانش کرد و فرمود: «ای مسلم بن عقیل !و ای هانی بن عروه! و ای حبیب بن مظاهر! و ای زهیر بن قین! و ای مسلم بن عوسجه! ای عباس بن علی!و ای علی بن الحسین!و...............

ای دلیران و دلاوران جنگ!ای قهرمانان میدان وفا و صفا! چه شده است که شما را ندا می‌کنم، ولی کلامم را نمی‌شنوید؟! و شما را فرا می‌خوانم، اجابتم نمی کنید؟! شما خفته‌اید و من امیدوارم سر از خواب شیرین بردارید چرا که اینان پرده‌نشینان آل رسولند که بعد از شما یاوری ندارند. از خواب برخیزید ای بزرگواران و ای اهل کرامت، و در برابر این عصیان و طغیان از آل رسول دفاع کنید.»
در بعضی روایت آمده است که آن بدن‌های پاک ناگهان تکانی خوردند تا به ندای امام مظلوم خود لبیک گفته باشند و گویا صدایی از آنان بلند شد که می‌گفت:« ما برای اجرای فرامین تو حاضریم و در انتظار مقدم مبارکت هستیم.»

 منابع:

    قصه کربلا، ص 358.

   المفید فی ذکری السبط الشهید، ص 115.
 

موضوع : مقالات

هیچ کس جز امام معصوم نباید عهده‌دار غُسل و کفن و دفن امام قبل از خود شود؛ پس از واقعه عاشورا نیز حضرت امام سجاد با معجزه‌ی الهی به کربلا بازگشت و عهده‌دار کفن و دفن حضرت امام حسین علیه السلام و سایر شهدای کربلا شد.
در تاریخ چنین آمده است که عده‌ای از قبیله بنی اسد به تشویق همسران‌شان به کربلا رفتند تا بدن مطهر امام حسین علیه السلام و یارانشان را دفن کنند، اما چون همه اجساد بدون سر بود و بر اثر ضربات شمشیر پاره پاره شده بود و حتی لباس‌هایشان نیز به تاراج رفته بود، هیچ‌یک از شهدا قابل شناسایی نبودند و بنی‌اسد متحیر مانده بودند چه کنند. در این هنگام اسب‌سواری ناشناس نزد آنها آمد و گفت:« برای چه به اینجا آمده‌اید؟»
گفتند:« برای دفن این اجساد مطهر؛ ولی آنها را نمی‌شناسیم.»
آن سوار با شنیدن این سخن با صدای بلند گریه کرد و صدا زد:« وا اباعبدالله!» سپس به آنها فرمود:« من شما را راهنمایی می‌کنم.» آن‌گاه از اسب پیاده شد و از کنار پیکرهای پاره پاره عبور کرد تا ناگهان نگاهش به جسد مطهر حسین علیه السلام افتاد.
آن را در آغوش کشید و با چشمی گریان و حالی اندوهبار صدا زد:« ای پدر! با کشته شدن تو چشم مردم شام روشن شد و بنی امیّه شاد شدند. بعد از تو غم و اندوه ما بسیار طولانی خواهد بود. »
سپس  مشتی خاک از کنار آن پیکر برداشت و ناگهان قبر آماده‌ای پدیدار شد. بدن پاره‌پاره‌ی حسین علیه السلام را در قبر گذاشت و در حالی که به شدت گریه می کرد، فرمود:«آفرین بر آن زمینی که پیکر پاک تو را در بر گرفته است. دنیا پس از تو تاریک و آخرت به نور تو روشن شده است. دیگر شبها خواب ندارم و اندوهم را پایانی نیست، تا اینکه خداوند اهل بیت تو را به تو ملحق گرداند و در ماوای تو جای دهد. درود من بر تو ای فرزند رسول خدا و رحمت خداوند بر تو باد. »
سپس روی خاک آن قبر مطهر نوشت:« هذا قبر الحسین بن علی بن ابی طالب الذی قتلو عطشانا غریبا »
(این قبر حسین فرزند علی بن ابیطالب است که تشنه و غریب کشته شد.)
آن گاه بدن مقدس حضرت علی بن الحسین (علی اکبر علیه السلام) را پایین پای امام حسین به خاک سپرد و بعد دستور داد سایر شهدای اهل بیت علیه السلام را در نزدیکی قبر امام در یک محل دفن کردند و سپس به همراهی «بنی اسد » به کنار نهر علقمه رفت و بدن قطعه قطعه حضرت ابوالفضل علیه السلام را پیدا کرد. خود را روی آن بدن مطهر انداخت و در حالی که به شدت گریه می‌کرد، فرمود:« پس از تو ای ماه بنی هاشم، خاک بر دنیا ببارد! بر تو درود می‌فرستم و بر تو رحمت خداوند را می‌طلبم.»
سپس دستور داد قبری بکنند و آن بدن مطهر را نیز به خاک سپرد.
وقتی برخاست و سوار اسب شد تا برود، بنی اسد دامن او را گرفتند و گفتند:« تو را به حق این افرادی که به خاک سپردی، به ما بگو تو کیستی؟»
فرمود: «من علی بن الحسین هستم. آمدم تا بدن پدرم حسین علیه السلام و یارانش را دفن کنم و اکنون به زندان ابن زیاد بر می‌گردم.»

بنابر بعضی از روایات، ماجرای دفن شهیدان کربلا در روز سیزدهم محرم سال 61 هجری قمری رخ داده است.

باید توجه داشت که اگرچه در این روایات، از نماز حضرت سجاد بر اجساد شهدا یادی به میان نیامده، ولی حضرت سجاد علیه السلام قطعا بر بدن آنها نماز خوانده و سپس آنها را به خاک سپرده است. چرا که بنی اسد پس از آن روز تا سالیان سال بر سایر قبایل عرب فخر می‌کردند که «ما بر حسین علیه السلام و اصحابش نماز گزاردیم و آنها را دفن کردیم.» 


  منابع: 
    بحارالانوار،ج 48،ص 27 - معالی السبطین، ج 2، ص66 الی 70
   نفس المهموم، صفحه 388
  کامل- شیخ بهائی

موضوع : مقالات

موضوع : مقالات

امام حسین علیه‌السلام دلیل نهضت خود را اینگونه بیان می‌کند و در کمال صراحت می‌گوید : دنیای ما را فساد گرفته است، امت جدم فاسد شده‌اند، قیام کردم برای اصلاح، من یک مرد اصلاح‌طلبم، هدفی جز امر به معروف و نهی از منکر ندارم.

 
اگر اشکی که ما برای او می‌ریزیم، در مسیر هماهنگی روح ما باشد، پرواز کوچکی است که روح ما با روح حسینی می‌کند. اگر ذره‌ای از همت او، ذره‌ای از غیرت او، ذره‌ای از حریت او، ذره‌ای از تقوای او، ذره‌ای از توحید او، ذره‌ای از ایمان او در ما بتابد و چنین اشکی از چشم ما جاری شود ، آن اشک بینهایت قیمت دارد. اگر گفتند به‌اندازه‌ی بال مگس، باز هم یک دنیا ارزش دارد. باور کنید!!!

اما نه اشکی که برای نفله شدن حسین باشد ، بلکه اشکی که برای عظمت حسین باشد، برای شخصیت حسین باشد. اشکی که نشانه‌ای از هماهنگی با حسین بن علی و پیروی کردن از او باشد یک بال مگسش هم یک دنیا ارزش دارد.

موضوع : مقالات

جناب سید ابن طاوس در کتاب مقتل خود به نام « اللهوف علی قتلی الطفوف » آورده است:
هنگامیکه کاروان اسیران را به درب مسجد شام آوردند، یک پیرمرد شامی به نزدیک زنان و اهل بیت حضرت سیدالشهداء علیه السلام آمد و گفت:
خدا را سپاس می گویم که شما را کشت و نابود کرد!! و یزید را بر شما مسلط ساخت! و شهرها را از مردان شما رهایی بخشید!! (در همین قسمت در امالی شیخ صدوق آمده است که پیرمردی از شیوخ اهل شام جلو آمد و گفت:
حمد خدای را که شما را کشت و هلاک کرد و شاخ فتنه را قطع نمود و بعد هر چه توانست ناسزا گفت پس چون کلامش تمام شد علی بن الحسین علیه السلام به او گفت: )

حضرت علی بن الحسین علیه السلام به او فرمود:
ای پیرمرد! آیا قرآن خوانده ای؟ گفت: آری.
فرمود: آیا این آیه را خوانده ای «قل لااسئلکم علیه اجرا الا الموده فی القربی » (آیه 33 از سوره شوری )
پیرمرد گفت: آری تلاوت کرده ام.

امام سجاد علیه السلام فرمود: ای پیرمرد! آیا این آیه را قرائت کرده ای «واعلمو انما غنمتم من شی فان لله خُمسه و للرسول ولذی القربی؛
(سوره انفال، آیه 41 )
گفت: آری علی بن الحسین علیه السلام فرمود: قربی ما هستیم.
ای پیرمرد! آیا این آیه را قرائت کرده ای؟ « انما یریدالله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهر کم تطهیرا »

آن پیرمرد گفت: آری علی بن الحسین علیه السلام فرمود:
ای پیرمرد! ما اهل بیتی هستیم که به آیه طهارت اختصاص داده شدیم!

راوی می گوید:
آن پیرمرد ساکت ماند و از آن سخن که گفته بود پشیمان شد، آنگاه روی به علی بن الحسین علیه السلام کرد و گفت:
تو را به خدا سوگند، شما همان خاندان هستید؟
علی بن الحسین علیه السلام فرمود:
به خدا سوگند، بدون شک ما اهل بیت عصمت و طهارت هستیم و به حق جدّمان رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم ما همان خاندانیم، در این هنگام آن پیر مرد گریست و عمامه اش را از سر گرفته و به زمین زد و سر به سوی آسمان برداشت و گفت: خدایا! من از دشمنان آل محمد خواه (اِنسیان باشند و یا از جنیان) به درگاه تو بیزاری می جویم.

سپس به حضرت عرض کرد: آیا برای من توبه ای هست؟ علی بن الحسین علیه السلام فرمود: آری، اگر توبه کنی خدا بر تو می بخشاید و تو با ما خواهی بود.
آن پیرمرد گفت:
من از آنچه گفتم توبه می کنم. بعد که خبر این برخورد پیرمرد به یزید رسید دستور داد تا او را بکشند و کشته شد. 

 منبع: بحارالانوار، ج 45،‌ ص 129 و 155

موضوع : اثر گرافیکی

موضوع : اثر گرافیکی

موضوع : مقالات

اربعين تنها يك واژه نيست بلكه يادآوري اعتلاي دين است، اربعين پژواك عدالت، شجاعت و آزادي است و گراميداشت آن تعظيم شعائر ديني و اعلام پايبندي به مكتب سرخ عاشوراست كه در كربلا ريشه گرفت و تا هميشه تاريخ باقي است.

هر قيام و نهضتي از دو بخش قيام مسلحانه يا غيرمسلحانه و از رساندن پيام آن انقلاب و بيان آرمانها و اهداف تشكيل مي‏شود. در بررسي قيام امام حسين اين دو بخش كاملاً محسوس هستند، روز عاشورا بخش خون و شهادت و ايثار بود و بخش ديگر آن بعد از عاشورا و پرچمدار آن امام سجاد و زينب بودند كه پيام انقلاب و شهادت سرخ آن حضرت را منتقل كردند.

تبليغ اهل‏بيت در كاخ يزيد
زنان اهل بيت، در كاخ يزيد تبليغات گسترده‏اي انجام دادند. طبري در كتاب تاريخ خود مي‏نويسد: زنان اهل بيت از منزل يزد خارج نشدند، مگر آن كه ديگر زنان براي سوگواري به منزل او رفتند، و هيچ زني از آل ابي‏سفيان باقي نماند مگر آن كه به نزد آنان آمد و در آن جا اقامه عزا كرد. عزاداري اهل‏بيت در كاخ يزيد و دارالاماره، چنان تأثير گذاشت كه مردم تصميم گرفتند به خانه يزيد ريخته و او را بكشند.

رسوايي حكومت يزيد
سياست رعب و وحشت يزيديان، با افشاگري‏هاي اهل بيت با شكست روبه رو شد. اهل‏بيت امام حسين با وجود تحمل سخت‏ترين مشكلات، در مقابل دشمنان تسليم نشدند بلكه با خطبه‏ها و سخنراني‏هاي كوبنده علاوه بررسوا كردن حكومت يزيد به توده ناآگاه مردم درس آزادي و آزادگي دادند و بدين گونه، نهضتهاي ديگري چون قيام توابين شكل گرفت و شعار نهضت امام حسين در فضاي تمامي شهرها طنين افكند.

قيام عاشورا در كلام امام خميني(ره)
امام خميني(ره) درباره انگيزه الهي قيام امام حسين مي‏فرمايد: «شما ملاحظه كنيد كه بهترين خلق الله‏ در عصر خودش حضرت سيدالشهداء و جوانان بني‏هاشم و اصحاب او شهيد شدند. لكن وقتي در آن مجلس پليد يزيد صحبت مي‏شود حضرت زينب قسم مي‏خورد كه آن‏چه در كربلا ديدم جز پيشامدي زيبا نبود. شهادت يك انسان كامل در نظر اولياي خدا جميل است نه براي اينكه جنگ كرده و كشته شده، براي اينكه جنگ براي خدا بوده است.»

نتايج قيام عاشورا
نهضت امام حسين(ع) آثار و تايج بزرگي در جامعه اسلامي بر جاي گذاشت كه از جمله، رسوا كردن هيئت حاكمه وقت بود چون بني‏اميه به حكومت خود رنگ ديني مي‏داد و جهت تثبيت موقعيت خود در جامعه مي‏كوشيد. ولي قيام و شهادت امام حسين بزرگترين ضربه بر پيكر اين حكومت ناپاك وارد آورد.

از آثار ديگر نهضت امام حسين احياي سنت شهادت بود. پس از درگذشت پيامبر(ص) در اثر انحراف حكومت اسلامي از مسير خود، مسلمانان كم‏كم روحيه سلحشوري را از دست دادند و به رفاه خو گرفتند، ولي قيام امام حسين اين وضع را دگرگون ساخت و سنت شهادت را در جامعه اسلامي زنده كرد. قيام سيدالشهدا، سرچشمه نهضتها و قيامهاي ديگري چون نهضت توابين و قيام مختار شد.

فرازهايي از زيارت اربعين
از امام صادق(ع) روايت شده كه فرموده‏اند: «در روز اربعين هنگامي كه روز بلند شد زيارت مي‏كني و مي‏گويي: سلام بر ولي خدا و حبيب او، سلام بر خليل خدا و بنده نجيب او، سلام بر بنده برگزيده خدا و فرزند برگزيده او، سلام بر حسين مظلوم شهيد، سلام بر آقايي كه در ميان امواج بلا گرفتار آمد و كشته اشك روان است.

موضوع : اثر گرافیکی

موضوع : اثر گرافیکی

موضوع : مقالات

از همه ابعاد این قیام که چشم بپوشیم، قیامی است برای ما و برای اسلام ما و به نفع ما . با مثلی موضوع را روشن می کنم: اگر به شما خبر دهند که عزیز شما غافلانه در خطر له شدن در زیر چرخهای تریلری بود و مردی فداکار به خاطر نجات فرزند شما، خودش به زیر چرخها رفت و پیکرش له شد، چه احساسی نسبت به او پیدا می کنید؟ یقینا - به دلیل علاقه وافری که به عزیز خود دارید - حرمت خاصی برای کشته شده قائلید که در صورت عادی (در آنجا که آن مرد غافلانه به زیر چرخها رفته) چنین احساس بالایی را ندارید .

درگیری پایدارانه امام حسین (ع)، بر سر مسئله شخصی نبود! همیشه دشمن رویگردان از ارزشها، تمایل شدید دارد که رهبر یا رهبران مخالف خود را بخرد و بعد از آن مردم را به شدت و بدون دغدغه سرکوب کند . همین شرایط برای نبی اکرم (ص) رخ داد که در پاسخ فرمودند: اگر خورشید را در دست راستم و ماه را در دست چپم بگذارید، حاضر نیستم به آشتی و مداهنه باز گردم چه رسد که پیشنهاد زن و زیور و حاکمیت مرا بفریبد .

از شما عزیز می خواهم که سخنان حماسی امام حسین (ع) را از ماه رجب 60 هجری تا 10 محرم 61 ، از این دید بررسی کنید که تا چه حد زمینه سازش و فراهم آمدن رفاه و آسایش برای امام پیش آمد ولی امام به خاطر دین ما و غیرت انسانی ما تا همیشه تاریخ، از قبول سرباز زدند و تا ظهر روز عاشورا هم، مرتبا پیشنهاد سازش مطرح می شد و غیرت حسینی، آن را به دیوار می کوبید . این همه توضیح را برای این مقصود می نگارم که جرقه ای را در باب، بن بست نبودن کربلا برای هر خواننده آشنا و ناآشنا، امروز و فردا، زده باشم .

این جمله امام را در لحظه های غربت عاشورا بشنوید:

«آن ناپاک، پسر ناپاک، مرا میان دو امر مختار ساخت که یا تسلیم شوم و یا دست به شمشیر ببرم . آی که ذلت تسلیم چقدر دور از ما است ...»

اسلام در خطر انهدام بود که فرمود: «بر اسلام سلام باد (باید فاتحه آن را خواند) زیرا که امت، گرفتار چونان یزید شده است » .

امت چنان بی تفاوت بود که برای فسقهای آشکار از سوی مدعی خلافت رسول خدا (یزید) و شراب خواری آشکار او و بازی با بوزینه و سگها، هیچ واکنش ابوذرانه ای را تاریخ ننوشته است .

حاکم و محکوم در یک قصه همداستان بودند و آن نابودی دین بود و این است معنای آن سخن زیبا: «پیدایش اسلام، محمدی است و تداوم آن حسینی » .

در قیامها، آنچه بسیار مهم است، محصول قیام است و نجات یافته آن . در قیام امام، امت و اسلام نجات یافتند و به قول سید قطب «حسین بن علی، با شهادت خود، آرمان و عقیده را پاسداری و حفاظت کرد; کاری که اگر کسی می خواست در طول حیات خود - هزار سال هم که باشد - انجام دهد، نمی توانست »  .

پس ما از آن جهت صاحب سودیم که دینمان و غیرت انسانی مان، توسط آن قیام، حفظ شده است . شاید بخشی از آن همه تکریم از حسین (ع) به همین دلیل باشد .

موضوع : اثر گرافیکی

موضوع : اثر گرافیکی

موضوع : مقالات

بسیار خوانده ایم که امام شهیدان، مظلومند; این مظلوم به کدام معنا است؟

ریشه مظلوم «ظلم » است و ظلم ضد عدل و عدل، نهادن هر چیزی در جایگاه خویش است . پس مظلوم به کسی می گویند که از جایگاه اصلی خود، کنار زده شده باشد . این تعبیر زیارت عاشورا، تفسیری بر معنای مظلوم است: «وازالتکم عن مراتبکم التی رتبکم الله فیها» . «شما را از آن مرتبه هایی که خدا شما را در آن جایگاه قرار داده بود، کنار زدند» ، این یک معنا برای مظلوم .

گاهی «مظلوم » را به معنای کسی که جفایی و ستمی خاص در حق او شده باشد، به کار می برند . این استعمال بسیار شایع است و ارتباط با همان معنای اول دارد .

معنای دوم هم دو صورت دارد:

مظلومی که در برابر ستم ایستاده است و به او ظلم شده است: مظلوم ظلم ستیز .

مظلومی که در برابر ستم و تحمیل ذلت، تسلیم شده است .

تعبیر «مظلوم » که برای امام حسین (ع) به کار گرفته شده است به دو معنا است: «آن کس که از جایگاه خویش - که خدا برای او مشخص نموده بود - کنار زده شده است » و «ظلم ستیزی که بر او در راه مبارزه با بیدادگری و احقاق حقیقت، ستم رفته است .»

موضوع : اثر گرافیکی

موضوع : اثر گرافیکی

موضوع : مقالات

قیام، نوعی خودکشی نبود؟!

در قیام عاشورا، امام حسین علیه السلام با نهایت دقت و تدبیر، همواره بر حفظ جان خویش و همراهان مراقبت داشته است و از تاکتیک های نظامی و دفاعی در سطح بالایی بهره گرفته است ... که در این جا فهرست وار به برخی از آن ها اشاره می شود.

1. حفاظت شخصی، با همراه بردن سی نفر جوان مسلح هاشمی به هنگام ملاقات شبانه با ولید به هنگام احضار برای بیعت با یزید

2. خنثی کردن توطئه ترور گروه سی نفری در مکه با هجرت ناگهانی به سوی عراق

3. جذب نیرو و دعوت به همراهی نیروهای جدید مانند زهیر و غیره

4. آرایش نظامی دقیق اردوگاه به هنگام ورود به کربلا و نصب خیمه ها

افزون بر این، به گزارش مقتل نویسان، امام همواره در حفظ جان خود و همراهان کوشش می کرد ... ولی امام در عین غربت و تنهایی، به تکلیف خود که استقامت در راه عقیده و استقبال از شهادت برای حفظ دین و شریعت بود، به خوبی عمل کرد... بنابراین، این طور نیست که به خطر انداختن جان خویش به طور مطلق حرام باشد.

بدیهی است که این حکم (حکم وجوب حفظ جان خویش) در موردی جاری است که مصلحت مهم تر در بین نباشد. به عبارت دیگر، حفظ نفس و حفاظت از جان مؤمن در اسلام واجب است؛ ولی در موارد تزاحم و تعارض مصالح گوناگون با یکدیگر، باید مصلحت مهم تر را مقدم داشت... . بنابراین، اقدام به خطر برای کارهای خطیر که نتایج ارزش مندتری داشته باشد، در عرف عقلا مورد نکوهش نیست.

از این رو، می توان نتیجه گرفت که قیام و مقاومت حضرت ابی عبدلله و یاران باوفای او تا پای شهادت، اقدامی آگاهانه در جهت حفظ دین و شریعت است و عنوان انتحار بر آن صادق نیست؛ چرا که انتحار در جایی است که از کشته شدن شخص، هیچ نفع و سودی به دیگران یا جامعه نرسد.

دکتر سیدرضا موسوی، آشنایی با نهضت حسینی، صص 311ـ308،

 شهادت خواست خدا بود

معنای جمله «ان الله شاء أن یراک قتیلاً؛ خداوند خواسته که تو را شهید ببیند» چیست؟

این جمله «ان الله شاء ان یراک قتیلاً» یا «ان الله شاء ان یراهن سبایا» کلمه مشیت خدا یا ارادة خدا که در خود قرآن به کار برده شده است، در دو مورد به کار می رود که یکی ]را[ اصطلاحاً «ارادة تکوینی» و دیگری را «ارادة تشریعی» می گویند. ارادة تکوینی یعنی قضا و قدر الهی که اگر چیزی قضا و قدر حتمی به آن تعلق گرفت، معنایش این است که در مقابل قضا و قدر الهی دیگر کاری نمی شود کرد.

معنای ارادة تشریعی این است که خدا این طور راضی است. خدا این چنین می خواهد ... مقصود این است که خدا این چنین دستوری داده است. این طور می خواهد. بنابراین، معنای «ان الله شاء ان یراک قتیلاً» این است که مشیت کلی تشریعی این را اقتضا کرده است؛ نه مشیت تکوینی...

مقصود این است که خدا این چنین دستوری داده است، این طور می خواهد؛ یعنی رضای حق در این است، خدا خواسته تو شهید باشی، جدم به من گفته است که رضای خدا در شهادت توست. جدم به من گفته است که خدا خواسته است این ها اسیر باشند؛ یعنی اسارت این ها رضای حق است، مصلحت است.

حماسه حسینی، ج 1، صص 399ـ398؛ ج 2 صفحه 57.

موضوع : اثر گرافیکی

نام من سرباز کوي عترت است ، دوره آموزشي ام هيئت است . پــادگــانم چــادري شــد وصــله دار ، سر درش عکس علي با ذوالفقار . ارتش حيــدر محــل خدمتم ، بهر جانبازي پي هر فرصتم . نقش سردوشي من يا فاطمه است ، قمقمه ام پر ز آب علقمه است . رنــگ پيراهــن نه رنــگ خاکــي است ، زينب آن را دوخته پس مشکي است . اسـم رمز حمله ام ياس علــي ، افسر مافوقم عباس علي (ع)